2006/May/02

สวัสดีค่ะ หลังจากห่างหายไปน้านนาน คราวนี้เรากลับมาพร้อมโหมดปลงชีวี = = ทำไมนะเหรอ? ก็นะ ชีวิตเรามันไม่ค่อยจะสงบสุขเหมือนชาวบ้านเขาซักเท่าไหร่น่ะสิ

ถ้าจะเล่า.. เรื่องมันก็ยาวมากกก มันเริ่มตั้งแต่ตอนที่ไปแข่ง FGF ที่เทพฯแล้วละ จากตอนนั้น มีคนขอเมลล์เราไป 2 คน คนนึงนะ เอิร์ธ อันนี้ปกติ เพื่อนกันๆ แต่อีกคนเขาฝากคนที่พึ่งรู้จักในงานขอ

เราก็ไม่รู้ว่าใครขอสิ แต่ก็คิดว่าแค่ให้เมลล์ คงไม่เป็นไร อย่างมากก็คุย M

แล้วพอหลังจากวันนั้นวันนึง เราออน M ก็ไปเจอเขาเข้า คุยไปคุยมาก็เลยรู้ว่าเป็นคนที่ขอแข่งโกะกับเราตอนแข่งกระดานที่ 5 ก็ไม่ได้คิดอะไรไง งานมันเยอะอยู่ช่วงนั้น

แล้วพอคุยครั้งที่ 2 ก็ถามประวัติชีวีเราใหญ่เลย ชื่อจริง วันเกิด เบอร์มือถือ บลาๆ

มันก็แปลกๆแล้วสิเนอะ.. เราชักเอะใจและ แต่พอผ่านไปซักพัก ก็ใช่จริงๆ เขาชอบเรา เขาพูดเองเลย

แต่เรารู้จักกันมาไม่นาน และเรายังไม่อยากมีแฟนด้วย เลยตอบไปว่าขอเป็นเพื่อนไปก่อน

แต่ก็นะ ความสัมพันธ์มันไม่ค่อยจะเพื่อนเลยอะ วาเลนไทน์ก็ให้ช็อกโกแลตมา ( ฟอเรโร่เลยด้วย.. )

ไวท์เดย์ก็ให้ วันเกิดก็ให้ แถมวันที่ให้นั้นเรานัดเจอกันที่หน้าเซนปิ่น เพราะเราต้องไปซื้อของขวัญวันเกิดให้อาเรา เลยกลายเป็นไปเดินด้วยกันอีก( ยืนยันว่ามันฟลุค!! ไม่มีใครคิดว่าอีกคนมีธุระในเซนทรัล )

ก็นะคุณคงคิดว่าเราก็ Happy ดีใช่เราเห็นด้วย แต่ชีวิตคนเรามันมักจะมีเรื่องเศร้าตามหลังมาเสมอ

เพราะหลังจากวันนั้นเขาก็ฟิตเล่นโกะมาก มากจนไม่ค่อยคุยกับเราใน M ช่วงแรกๆก็เฉยนะ หลังๆเริ่มเบื่อ จนเซ็ง แต่ก็ต้องเข้าใจว่าเขากำลังพยายามพัฒนาตัวเองในแบบของเขาอยู่ ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ดี เราเลยไม่พูดออกไป

แต่เราเองก็เบื่อๆๆๆๆ มาก จนเมื่อวาน เขาพึ่งกลับมาจากกาญฯ มาเจอกันในM เราก็ดีใจ ไม่ได้คุยกันมา 3 วันและ

แต่พอทักแล้วเขาก็เงียบไปอีก... เราเลยถามไปว่า เล่นโกะอยู่เหรอ?

เขาตอบว่า เปล่า คุยกับเพื่อนอยู่

อืม เราก็ไม่ว่าอะไร พรุ่งนี้จะมอบตัวแล้วนิ แต่แล้วเขาก็เงียบบ เลย เราอยากหาเรื่องคุยด้วยก็ไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่กันแน่ เดี๋ยวไปรบกวนเขา

นานๆแล้วเลยลองถามว่า อยู่ไหม? ครั้งแรกก็ไม่ตอบ คิดว่าคอมเสีย รออีกซักพักก็ถามอีก คราวนี้ตอบมาว่าอยู่

แล้วก็เงียบต่อ... เราก็เลยโมโห + เซ็ง + หงุดหงิด มากกก

ถ้าเขาไม่ชวนเราคุย ก็คือเขาคงไม่อยากคุยกับเรา เราก็จะไม่คุยด้วย

แล้วประโยคต่อมาที่คุยกันเลยก็คือ " ผมไปก่อนนะ บาย "

... แล้วจะให้เราทำยังไงละ ทักมาแล้วก็ไม่คุย แล้วก็บายไปเลย ...

นี้ไม่ใช่ครั้งแรกนะ ครั้งที่ 2 - 3 แล้ว เราทนไม่ไหวนะ เมื่อวานนี้กดบลอกเขาไปเลยอะ

เขาก็แค่คนๆหนึ่ง ทำไมต้องให้เขามารบกวนชีวิตเราขนาดนี้ละ!! หงุดหงิดๆ

แล้วเมื่อวานก็มีเรื่องอึ้งมากอีกเรื่อง เรามีเพื่อนผู้ชายในM ที่สนิทอยู่คนนึง เขาอยู่เทพฯน่ะ รู้จักกันมาปีกว่าๆและ

ปิดเทอมที เราจะคุยกับเขาบ่อยมากกก เพราะออนM ทีไรจาเจอตลอด เราก็ชอบเล่าอยู่แล้ว ก็จาไปเล่าๆอะไรให้ฟังอยู่เรื่อย และคนเนี้ย ชอบทะเลาะกับเพื่อนเราคนอื่นตลอด= ="

เราก็ต้องไปคอยพูดประนีประนอมให้เลิกโกรธกันไป แต่จะดีหรือไม่ดีกันก็แล้วแต่ไป

แล้วจู่ๆเมื่อวาน.. ก็คุยกันใน Mตามปกติอะแหละ แล้วเขาก็บอกเราว่ายังไม่ได้อาบน้ำ

เราก็ไล่ให้ไปอาบน้ำ เขาก็ขำๆ แล้วบอกว่าอาบให้หน่อย

เราเลยตอบว่า ได้ข่าวว่าไม่ใช่เด็ก 3 ขวบ เขาบอกไม่เป็นไร ไม่เกี่ยว

เราก็บอกว่า ช้านไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็กน้า มันก็งอนๆ บอกแค่นี้ทำให้ก็ไม่ได้

เราก็ตอบ= ="ขอเรื่องที่ทำให้ได้หน่อยดิ

เขาก็หัวเราะ 555+ งั้นมาเป็นแฟนกัน 55+

เราก็อึ้ง คิดว่าแค่พูดเล่นๆแหละ เลยตอบไปว่า คิดความเป็นไปได้นิดนึงดิ

มันก็งง ทำไมอะ? เราเลยบอกว่า คนไม่ชอบกานจาเป็นแฟนกันไปทำมาย

เขาก็พูด - - ใครไม่ชอบ

O O ..เราอึ้งดิ!!!!!!!!!!!!!! มันพูดจิงเหรอเนี้ย??

แต่เราก็ตอบๆไปว่าเรายังไม่อยากมีแฟนอะเขาก็หัวเราะ ว้า น่าเสียดาย

เฮ้ยยยย!! มันอารายก๊านน ~ คือ.. เขาก็รู้เรื่องของอีกคนที่ชอบเรานะ แล้วก็รู้ปัญหาด้วย กลับพูดออกมาได้เฉย

... ก็ว่าทำไมช่วงนี้มันเริ่มมาเล่นมุขเน่าๆ = ="

ชีวิตช้านนนมีเรื่องบ้าๆบอๆเข้ามาทุกทีเลย เฮ้ออออ

ครั้งนี้มาบ่นซะยาวเลย ขอโทษนะค่ะ ><"เล่าให้ฟังเล่นๆน้า


edit @ 2006/05/02 10:09:30

2006/Apr/14

ขอสวัสดีปีใหม่ไทยแก่ทุกๆท่านนะคร้า~ ><

ขอให้โชคดีมีชัย สมปรารถนาทุกประการค้า~!!!

วันนี้นะๆ ตอนแรกเรากะพี่สาวกะจาลองไปเล่นน้ำแถวตรอกข้าวสารดู กะจะเปิดหูเปิดตา

ขอซักครั้งในชีวี

คุณแม่ก็พาไปหย่อนไว้แถวราชดำเนิน แล้วให้เดินข้ามถนนไปเอง เรากะพี่ก็เลยเดินตรงๆไปก่อน กะจะไปข้ามแถวไฟแดง แล้วก็เริ่มและ..

โดนปะแป้งที่หน้ามั้ง โดรนสาดน้ำลงหลังมั้ง

ตอนแรกๆยังโอเค

แต่เราไม่ชอบแป้งอะ พอโดนปะเยอะๆ ก็เลยพยายามจะบอกเขาว่าไม่เอา แต่บางคนนี้สิ! บอกว่าไม่เอาก็ยังปะ บางคนนี้ไม่ปะนา ป้าย!! เลยละ

เราโดนป้ายผ่านตาเลยอะ!! แย่มาก

เลยตัดสินใจ กลับบ้านเลย ม่ายอาวแล้วว

สงกรานต์สำหรับเราคือการเล่นน้ำ แต่เล่นแป้งหนักๆนี้เรารับไม่ได้อะ!!

เซ็งเลย...

เออ จากหัวข้อที่แล้ว

ตกลงเราสอบไม่ติดจร้า~!

ได้ที่ 1045 เขารับ 700 คน

เพื่อนในห้องเราติดไป9 คนได้ ถ้าทั้งร.ร.ก็คาดว่าราวๆ 50 คน

เราว่าเราอะ พลาดตอนเช้าจริงๆนะ มันทำไม่ทัน มั่วยังไม่ทันเลยไง

ไปดูคะแนนมาแล้ว ก็พลาดจริงๆ

ตอนเช้า

เลข : 41 /100 = =" อนาถนะ อันเนี้ย

ไทย : 24 / 50 อันนี้ก็.. แย่

สังคม : 26 / 50อันนี้ก็แย่ สรุปว่าแย่หมด เหอๆ

แต่ภาคบ่าย

วิทย์ :71 / 100

อังกฤษ : 71 /100

.... เห็นถึงความแตกต่าง เหอๆ

ภาคบ่ายมันแค่ 2 วิชานิ แถมเป็นวิชาที่ถนัดทั้งคู่เลยด้วยอะ

แอบเสียดาย ถ้าภาคเช้าคะแนนดีกว่านี้อีกซัก 12 คะแนน ก็อาจจะติดแล้ว บุ่ยๆ

ไม่เป็นไร ต้องจำเอาไว้

แล้วก็ต้องเริ่มเตีรยมตัวสำหรับสนามสอบใหญ่ในอีก 3 ปีข้างหน้า! ><

สู้ตายต่อไปคร้า อิๆ

2006/Mar/26

ในที่สุด... หลังจากทนบ้าเรียนมา 1 เดือน..

บวกกับการเรียนอย่างสาหัสที่ร.ร.อีก 1 ปี...

วันนี้ .. วันนี้ ...

เราสอบเตรียมเสร็จแล้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว!!!!!!!!!!!!!

Yippy~~!!!!! ><

ไม่ต้องไปทนเรียนหนักๆเวอร์มักมายแล้วเว้ยยยยย 55555555555

( บ้าไปแล้ว )

คนอ่านนามสมมุติ P: " แล้วทำได้ปะ? "

ชะอุ๊ย~! ถามทำไม!!! รู้ไหมมันเสียมารยาทมาก!><"<< เหงือตกแซ่กๆ..

เราก็แค่.. ทำเลขไม่ได้ มั่วก็ไม่ทัน สังคมกะไทยยังไม่ได้มั่วต่อ วิทย์ก็ทำผิดด้วยความมั่นใจจัด อังกฤษศัพท์ก็ไม่รู้เรื่อง.. เท่านั้นเองงงงงงงงงงงงงง~!!

(( เท่านั้นเอง ... พูดออกมาหน้าด้านๆ))

เหอๆ

สรุปว่า .. วันที่ 29 ไม่ต้องไปถึงเตรียมหร้อกกกก

.. .. .. ไม่มีทางติด ... ... ...

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮะ.... TT[]TT

เอาน่า มันก็เป็นประสบการณ์ชีวิตรูปแบบหนึ่ง ที่คนเราทุกคนต้องได้ฝ่าฟันไป~! แต่จาพ้นไม่พ้นก็อยู่ที่ตัวคนเอง

ช่วงที่สอบเตรียมฯนี้ เราได้อะไรหลายอย่างมากมาย

ก็คือ เรารู้เลยจริงๆ ว่าชีวิตคนเรานั้น อยู่ในกำมือตัวเอง โชคไม่มีผลหรอก

(ถึงเราจะเป็นคนที่ไม่มีดวงอยู่แล้วก็ตาม ) ทำอะไรต้องใช้ความสามารถเท่านั้น กะไปตายเอาดาบหน้ามะด้าย

อีกอย่าง นี้เป็นคำพูดของเพื่อนเราคนหนึ่ง ที่เขามาพูดกับเราตอนที่กำลังท้อใจสุดๆ

" คนเรา ท้อใจได้ แต่ห้ามถอย "

ซึ่งเราว่า มันก็จริงนะ หลังจากนั้นเราก็เลยไปถึกทำโจทย์กลสาสตร์ที่แทบจะไม่ออกเลย.. ' ' "

เอาเตอะๆ ตอนนี้ทำกลศาสตร์ได้แล้วก็ดีใจซะ

เรื่องฮาในวันนี้ก็คือ พอสอบเสร็จแล้วนะ เราก็เดินไปหาแม่ที่รอเราอยู่ที่โลตัสแถวสยามนั้นนะ พอไปถึงก็ทั้งเซ็ง หน่าย + จาเป็นลม ( อากาศร้อนมากกกก )

แม่ก็เลย พาช็อปเลยค่ะ!!

ผลก็คือ ได้เสื้อมา 2 ตัว --- ---

555+ ก็หายเครียดเลยละ

กลุ้มก็กลุ้มนะ.. แต่เอาเตอะ ผลเป็นไงก็เป็นกัน เอาไว้เป็นบทเรียนต่อไปถึงในม.6 ที่ต้องไปเอนท์


edit @ 2006/03/26 17:31:16